Obejrzyj teraz

[Zwrotka 1] Raz, dwa, trzy — spotkaliśmy się, w tłumie twarzy jakby ktoś zatrzymał dzień. Jedno spojrzenie, iskra i żar, jakby los napisał nam pierwszy rozdział. Tańczyliśmy wbrew wszystkim snom, świat wirował, a my pod prąd. Myślałam: „To tylko chwila, nic więcej”, lecz serce już znało odpowiedź. [Pre-Chorus] I kiedy przyszła pierwsza burza, uczyliśmy się siebie od nowa. [Refren] Bo miłość to walc na krawędzi chmur, raz w górę niesie nas, raz rzuca w dół. Kręci nas w rytmie szalonych chwil, gubi i znajduje pośród mgły. Choć tyle razy świat mówił „nie”, my wracaliśmy znów do siebie. [Zwrotka 2] Raz, dwa, trzy — cisza i chłód, słowa jak ostrza, zbyt ostry lód. Oddalaliśmy się krok po kroku, jakby ktoś zgasił światło w mroku. Ale nawet gdy milczały dni, coś w nas wciąż mówiło: „To nie koniec gry”. Między dumą a strachem trwał bój, a serce szeptało: „On jest Twój”. [Pre-Chorus] I kiedy przyszła druga szansa, już wiedzieliśmy, że to nie przypadek. [Refren] Bo miłość to walc na krawędzi chmur, raz w górę niesie nas, raz rzuca w dół. Kręci nas w rytmie szalonych chwil, gubi i znajduje pośród mgły. Choć tyle razy świat mówił „nie”, my wracaliśmy znów do siebie. [Bridge – ciszej, emocjonalnie] A jeśli los jeszcze raz sprawdzi nas, jeśli zgasi światła i zatrzyma czas — wezmę Cię za rękę, nie puszczę już, bo wiem, że dom jest tam, gdzie Ty. Nie idealni, lecz prawdziwi, z bliznami, które uczą kochać mocniej. [Finałowy Refren – mocniej, triumfalnie] Bo miłość to walc, co unosi nas, dziś w górę płynie każdy takt. Nie ma już burz, nie ma już mgieł, został tylko nasz wspólny cel. Świat może wirować, może drżeć — my tańczymy dalej, już na zawsze. Raz, dwa, trzy — i już na zawsze my.