Obejrzyj teraz

[Verse 1] Złote światła w pustych oknach, cienie tańczą na ścianach snów, ktoś przelicza swoje życie na cyfry, sukces i ból. Lustra mówią: „jesteś piękny”, świat odpowiada: „bądź kimś”, ale cisza w środku pyta, czy masz jeszcze w sobie sens. Bo możesz mieć wszystko, a nie mieć nic, gdy serce zamykasz na klucz… [Chorus] Nie to, co masz — mówi kim jesteś, nie twarz, nie blask, nie talent i styl. Lecz każdy gest, gdy nikt nie patrzy, każde „zostań”, każde „żyj”. Bo więcej niż złoto, więcej niż dźwięk, więcej niż słowa bez dna — to jak podnosisz drugiego człowieka, gdy świat mu pęka na pół. [Verse 2] W tłumie twarzy, w biegu dni, łatwo zgubić czyjś cichy krzyk, ktoś się uśmiecha tylko po to, by nikt nie pytał, co w nim jest. Nie widać blizn na jego dłoniach, nie słychać burzy w nim, a jedno słowo może znaczyć więcej niż tysiąc dni. Bo możesz być kimś, a nie być nikim, jeśli obok nie widzisz łez… [Chorus] Nie to, co masz — mówi kim jesteś, nie twarz, nie blask, nie talent i styl. Lecz każdy gest, gdy nikt nie patrzy, każde „zostań”, każde „żyj”. Bo więcej niż złoto, więcej niż dźwięk, więcej niż słowa bez dna — to jak podnosisz drugiego człowieka, gdy świat mu pęka na pół. [Bridge] Kiedy gasną wszystkie światła, i nie zostaje już nic, czy ktoś będzie tam przy tobie, czy zostaniesz tylko ty? Nie licz tego, co zdobyłeś, lecz ile dałeś